Column: Tribes?

2 januari 2017
Column: Tribes?

Hij is al lang overleden, maar hij maakte een onuitwisbare indruk op mij. Ik heb hem nooit ontmoet, maar dat had ik wel gewild. Zijn boekje “Eckarts’ notes” heb ik gespeld. We hebben het over Eckart Wintzen van voormalig BSO/Origin. In zijn tijd (we hebben het over de jaren tachtig van de vorige eeuw) was hij een man die zaken bij zijn bedrijf onconventioneel aanpakte. Zijn zelfsturende cellen waren toen opzienbarend en gedurfd. Zijn credo: geef de medewerkers zelfstandigheid en verantwoordelijkheid voor hun eigen handelen. Maar geef ze bovenal
het vertrouwen.

Steeds hebben we gedacht, hoe dit nu te vertalen naar onze eigen organisatie, want MOS is te klein om er cellen met een businessstructuur van te maken. Dit jaar is het verder uitgedacht; eigenlijk ingegeven door de flexibilisering van de arbeidsmarkt. Veel mensen werken parttime, het nieuwe werken deed zijn intrede. Bovendien was het een steeds grotere klus om een volledige bezetting te houden op de opdrachten, die vaak ook geen fulltime bezetting ‘kochten’, maar die wij wel leveren.

MOS heeft dit najaar de clusters geïntroduceerd. De benaming zegt precies wat het is: een groep medewerkers bedient een groep klanten die qua omvang of aandachtsgebied bij elkaar passen. Dit cluster verzorgt zelf de bezetting van de opdrachten en regelt onderling vrije dagen en vakanties. We verwachten veel van dit model, dat veel pas- en meetwerk heeft gekost.

Door de verantwoordelijkheid laag in de organisatie te leggen, krijgen we nog meer betrokkenheid bij het reilen en zeilen van de organisatie. De medewerker heeft zeggenschap over en verantwoordelijkheid voor het eigen handelen. Er zijn nu drie clusters (we kunnen het ook ‘tribes’ noemen, want dat is nu weer de trend).

Onlangs hebben een bijeenkomst voor de medewerkers georganiseerd, waarin je onder andere je collega in het kleurenpallet van de management drives kon typeren. Dit was voor velen een eye-opener en grappig ook dat je onmiddellijk meer begrip krijgt voor die collega die altijd zo enorm gestructureerd is (het blauwe type). In onze clusters zal dit ook vast gaan doorwerken.

Met het managementteam hebben wij ook zo’n sessie gedaan en de uitkomst was dat we volledig complementair aan elkaar zijn. Wat ook weer bijzonder is, want we hebben hier niet op gezocht of geselecteerd. Vijf totaal verschillende personen met allen hun eigen karakter, achtergrond, interesses en expertise.

Een team werkt nu eenmaal beter als er rode, blauw, groene en gele types in zitten. Het ligt eraan welke managementtheorie je kiest. Dit geldt ook voor de bestuurssamenstelling. Het is belangrijk dat niet ieder bestuurslid op de voorzittersstoel wil zitten en een groep met alleen maar ideeënspuiers zonder enkele structuur brengt de vereniging echt niet verder. Daarnaast moet het ook gewoon gezellig zijn in een bestuur. Je geeft je vrije tijd om met de vereniging een doel te bereiken. Als het dan elke bestuursvergadering vechten is om gehoord te worden, dan wordt een opgave en dat is niet de bedoeling. Je bereikt veel meer wanneer je in je kracht staat! Zo gaan we als MOS het nieuwe jaar in.

Edith J. Terschegget


< Terug naar Publicatieoverzicht
Wij maken gebruik van cookies, gaat u hiermee akkoord? Meer informatie