Column: Mailtje sturen, is niet zo groen

27 juni 2017
Column: Mailtje sturen, is niet zo groen

Als je nu vergelijkt met toen MOS net gestart was, is er een wereld van verschil. In die 25 jaar tijd heeft er op het gebied van automatisering een aardverschuiving plaatsgevonden. Was het eerder  nog een ledenadministratie in WordPerfect of een spreadsheet, nu kunnen gegevens realtime koppelen via de website van de vereniging met de backoffice van MOS. Onze toegevoegde waarde zit nu in het managen van de vereniging (als in anticiperen en adviseren) en het bewaken van processen van de vereniging.

Ik werd onlangs geconfronteerd met het feit dat al die data die wij in de wereld nodig hebben om ons werk te doen, en waar we ook privé niet meer zonder kunnen, zo ontzettend veel energie verbruikt. Het dataverkeer stijgt explosief met 50 procent per jaar. Ik vond het schokkend te lezen dat alle vliegbewegingen in een jaar net zo veel CO2 gebruiken als de dataopslag en het verbruik dat we nu nodig hebben. Nooit had ik mij dit gerealiseerd. Voor iemand die bewust leeft en een kleine footprint wil nalaten, was dit eigenlijk een naar bericht. Want dit is iets dat je, in dit datagedreven tijdperk, niet echt kunt beïnvloeden. Dus dat mailtje versturen, is eigenlijk helemaal niet zo groen als ik dacht. En dan de beveiliging op al die data: logisch natuurlijk, maar wist u dat u persoonlijk inmiddels in duizenden bestanden voorkomt? Hoe moet dit allemaal op de juiste manier worden beveiligd? Dit gaat van het adressenbestandje van de lokale damvereniging tot en met bijvoorbeeld alle sites waar u gegevens achterlaat; iedereen slaat uw gegevens op. Met een app kun je de parkeerkosten betalen, maar dan moet je jouw telefoon laten weten waar je je bevindt, dus geef je toestemming om je locatie te bepalen. Maar ook dit wordt allemaal opgeslagen. De auto onthoudt waar je hebt gereden, want dat is gemakkelijk voor het bepalen van je reiskosten en ga zo maar door. 

Onlangs werden we weer eens met onze neus op de feiten gedrukt dat het met de beveiliging van onze automatisering in de wereld niet zo best gesteld is. Met de zogenaamde ransomware werden bijvoorbeeld hele ziekenhuizen platgelegd. Criminelen die dit veroorzaken, vragen losgeld, zodat het ‘gegijzelde’ systeem weer vrij is van virussen. De kosten die gepaard gaan met het ontmantelen van het virus zijn ongekend en sommige bedrijven kiezen er dan maar voor om het losgeld te betalen. We kunnen niet meer terug naar het papier (en dat willen we ook niet meer), maar het leven was toen wel eenvoudiger. Als het document was vernietigd en er was er maar één van, dan was het ook echt weg. Die tijd is echt voorbij. Daarom is het zo belangrijk dat we zorgen dat de ledengegevens veilig bewaren en dat wij alles doen om inbreuk op die gegevens te voorkomen.

Bij MOS hebben we dat in onze systemen geregeld en behandelen dit in onze ‘kwaliteitsbijeenkomsten’ waarin wij de medewerkers informeren en scholen op het gebied van onder andere beveiliging van onze data, dus úw data. Het is zo gemakkelijk om op een bijlage van een mailtje te klikken. Het ziet er allemaal zo waarheidsgetrouw uit. We moeten constant op onze hoede zijn. Criminelen worden steeds geraffineerder. Er worden nu al mailtjes verstuurd met je eigen naam als afzender. Als je dan goed kijkt naar het werkelijke e-mail adres waar het vandaan komt, dan ben je gewaarschuwd, maar in eerste instantie ben je op het verkeerde been gezet. Tijden zijn veranderd, de automatisering ook.

Edith J. Terschegget

 


< Terug naar Publicatieoverzicht


Over de auteur

Edith J. Terschegget
Edith J. Terschegget
Directeur MOS
Wij maken gebruik van cookies, gaat u hiermee akkoord? Meer informatie